Köşe yazarı olmak, her şeyden önce birikim, tecrübe gerektirir. Ben 7-8 yıldır aktif olarak gazetecilik yapıyorum. Hatta lisede okuduğum yıllarda (yani 1995’lerden bahsediyorum) elimde fotoğraf makinesi haber yaptığımı hatırlarım. Gazetenin, matbaanın her biriminde çalıştım. Yeri geldi kalıp temizledim, yeri geldi gazete dağıttım! 

O kadar çok eksiğim var ki bunlara değinirsem yazı içinden çıkılmaz bir hal alır. Bu memlekette 40 yılı aşkın süredir gazetecilik yapan insanlar var. Onların tecrübelerine, birikimlerine baktığımda daha yolun başında olduğumu anlıyorum. 

Türk ordusu Kuzey Irak’a ne zaman girecek? Kuzey Irak’ta ne şekilde olaylar gelişecek? PKK ile mücadelede kesin çözüm nedir? Acaba, Türkiye önümüzdeki kaç yılın hesabını yapıyor? Bunları her insan kafasına göre yorumluyor. Geçenlerde bir gazetede okuduğum köşe yazısına ne kadar şaşırdım bilemezsiniz. 

Türkiye’nin büyük bir yanlış içinde olduğu yazıyordu sütunlarda. Kuzey Irak’a girmenin bir sonuç getirmeyeceği de yazıyordu. Bana sorarsanız artık gereken onurlu ve cesur duruşun zamanı gelmiştir. Teröristlere gereken cevap, askeri alanda verilecektir. Şehitlerimizin kanı yerde kalmamalıdır! 

Bazılarının maksadı şu herhalde. “Ben herkesten farklı düşünerek aykırı, bilgili ve süper olduğumu göstermeliyim?” 

Diyeceğim şu ki, her gün yeni bir şeyler öğrenen insan, öğrenme safhasını ömrünün son gününe kadar devam ettirir. Kendini her zaman en bilgili, en iyi sanan aslında hiçbir şeyden anlamayandır!
Gün bir olma günüdür. Gün, tek ses olma günüdür!
Gün, bu ülke ile ilgili kötü emelleri, hain planları olanları alt etme günüdür!
Gün vatan günü, gün millet günü, gün Allah’ın emriyle ülkeni, bayrağını, namusunu ve milletini koruma günüdür !
“Milletin sesi, bütün düşüncelerin, bütün seslerin üstündedir.”
“En elzem çıkar, milletin çıkarıdır!”
Atatürk’ün de dediği gibi, “Mevzubahis vatansa, gerisi teferruattır !”